yürekdevleti

Milli Güvenlik Eğitiminde Yapı Çözümü

yurekdevleti — Wed, 25 Jan 2012 23:14:04 +0000

Milli Güvenlik Eğitiminde Yapı Çözümü

26 Ocak 2012

Eğitim öğretimdeki resmi ideolojik şartlandırmalar içerisinde yaşadığımız en sıkıntılı alanlardan bir de Milli Güvenlik Dersi’ydi. Uzun bir dönemdir Milli Güvenlik Derslerinin müfredattan çıkarılması yönünde kamuoyunda epey bir hareketlilik vardı. Bu çerçevede yazılan yazılar, yapılan eylemler kamuoyu ve Hükümet nezdinde ciddi bir duyarlılık oluşturdu. Nihayet gerek içerik gerekse işleyiş açısından tam bir zorbalık timsali olan Milli Güvenlik Bilgisi Dersi müfredattan kaldırıldı.

Bilindiği gibi eğitim-öğretimdeki zorunlu ve kesintisiz tek tipleştirme siyaseti kız-erkek bütün öğrencileri daha çok ve daha derin Atatürkçüler kılmayı hedefliyor. Öğrencilere kazandırılmak istenen karakter; tartışmasız bir biçimde Türkçülük ve laiklik temelinde yükseliyor. Bütün öğrenciler askeri bir disiplini içselleştirmek üzere dar bir kulvarda yarıştırılıyor. 6-17 yaş grubundaki çocuklara doğru bilgi ve güzel ahlaki vasıflar kazandırmayı değil her şeyden önce resmi ideolojiye kurşun askerler yetiştirmeyi hedefleyen sakat bir eğitim modeli var karşımızda.

Ömer Dinçer’in Milli Eğitim Bakanı olmasıyla beraber birkaç önemli adım atıldı. Bunlardan ilki Bakanlığın idari yapısında önemli değişiklikler yaparak daire sayısını azaltmaktı. Ardından Milli Eğitimin amacı olarak ifade edilen “Atatürkçü öğrenci yetiştirme” ilkesi yönetmelikten çıkarıldı. Bu bağlamda 19 Mayıs’ın stadyum gösterileri olmaktan çıkarılmasıyla oldukça önemli bir adım atıldı. Bu adımın devamı niteliğinde sayılabilecek bir kararla askeri vesayetin en belirgin göstergelerinden biri olan Milli Güvenlik Dersi’nin önümüzdeki öğretim döneminden itibaren müfredattan çıkarıldığı bizzat Başbakan tarafından ilan edildi.

Tören Manyağı Olmaya Razı mıyız?

Türkiye’deki eğitim öğretim meselesinde birey ve toplumun temel hak ve özgürlüklerini çiğneyip ezen karar Tevhid-i Tedrisat Kanunun çıkışından beri devam ediyor. Bu kanunla devlet, Kemalist bir ulus, toplum yaratma hak ve ödevini üstlenmiş oluyor. Daha önemlisi eğitim öğretim politikalarında devlet ne bir ortak ne de bir itiraz kabul ediyor.

Onuncu Yıl Marşı’nda dile getirilen “On yılda on beş milyon genç yarattık, her yaştan!” söylemi Kemalist toplum mühendisliğinin en açık ifadelerinden biridir. Okullar ve eğitim öğretim politikaları bu yüzden inatla düşünme ve tartışmaya açık, bilgi ve tecrübeye dayalı bir olgunlaşmanın tersine işledi. Çünkü iktidar sınıfları, birey ve toplum gerçeğine taban tabana aykırı bir toplum ve siyaset tahayyülünü idame etmekten vazgeçmedi. Darbeler, muhtıralar, andıçlar, psikolojik harekâtlar gibi daha birçok imkân bunun için seferber edildi.

Sadece okul ve öğrenciler için değil neredeyse toplumun tamamının hayatı törenle başlayıp törenle biten bir forma sokuldu. Törenler, resmi ideolojinin boynumuza taktığı prangalar olarak işlev gördü. Öyle ki devlet ve resmi ideolojiyi kutsayıp sadakat bildirmekten başkaca hiçbir fonksiyonu olmayan saçma sapan törenlerle bir toplum terbiye edilmek isteniyor.

19 Mayıs gibi törenler aracılığıyla ırkçılık damarları kabartılıyor. Bu tür resmi ve katılımı mecburi tutulan törenler, her ne kadar modern anlamlar yüklense de totemist ritüellerden farksızdır. Eğitim öğretimdeki zararından daha önemlisi İslam itikadı açısından da putlaştırılma anlamına gelen ‘Ulu Önder’ ve ‘Yüce Devlet’ öğretilerine rıza gösterilmesi mümkün değildir.

Resmi törenleri vazgeçilmez gören, icra edilmesinin zaruretine inananlar açısından da mutlaka bir çözüm bulunmalıdır. İsteyen istediği töreni icra etsin, katılsın, mutlu olsun ve coşsun elbet. Fakat hiç kimseyi ulusal coşkularını paylaşmaya zorlamasınlar lütfen.

Fişle, Azarla, Disipline Et Bizi Hocam!

Başbakan Erdoğan’ın AK Parti Grubuna hitaben yaptığı konuşmanın ertesi günü Milli Güvenlik Bilgisi Öğretimi Yönetmeliği Müfredatı’nın yürürlükten kaldırıldığı Resmi Gazete’de de yayınlandı. Milli Güvenlik Dersi’nin kaldırılmasıyla eğitim öğretimdeki asker vesayeti ciddi bir darbe yemiştir.

Garnizon Komutanlıkları tarafından liselere gönderilen Subayların öğrencilere kazandıracağı hiçbir insani ve ahlaki değer söz konusu değildi. Çünkü okullara gönderilen bu subayların misyonu militarizmi liseli öğrencilerin zihin ve duygu dünyalarında kökleştirmekti.

Liselere gönderilen subaylar öğrenci ve öğretmenleri hizaya sokmak, azarlayıp fırçalamak, fişleyip takip etmek, korku salmak üzere vazifelendirilmişlerdi. Burada bireysel iyilik-kötülük meselesini aşan bir askeri sistem ve mekanizma söz konusudur. Bu faşist ve fasit mekanizmanın kırılması çocuklarımız adına muazzam bir hayra vesile olacak güzel bir adımdır.

Sıradakiler: Andımız ve Diğer Törenler!

Okulları kışlaya, öğrencileri kurşun askere, eğitim öğretimi şartlanma tezgâhına dönüştüren çarkı kırmak için 19 Mayıs törenlerini statlardan ve Milli Güvenlik Dersini müfredattan çıkarmak kesinlikle yeterli olmayacaktır. 19 Mayıs’la paralel seyreden törenler, Milli Güvenlik dersinin mahiyetiyle benzeşen ders konularının da müfredattan çıkarılması icap ediyor.

Öğrencileri kişiliksizleştiren, resmi ideoloji ve iktidar sınıflarının karşısında ezen bütün bilgi ve pratikler ayıklanmalıdır. Hükümet, andımızdan başlamak üzere müfredatta bulunan ırkçı-ulusalcı bütün söylem ve eylemlere son vererek eğitimdeki askeri vesayetin yapı çözümüne hız vermelidir. Bu süreçte çıkarılacak kuru gürültüye değil, insani ve ahlaki taleplere kulak vererek olumlu ve onurlu bir toplumsal düzen tesis edilebilir.

Kenan Alpay / Haksozhaber

Müslüman-Sol Tartışmaları ve Kardeşlerimize Önemli Hatırlatma!

yurekdevleti — Thu, 08 Sep 2011 11:22:28 +0000

Son dönemlerde İslami camia içinde hem akidevi hem de siyasi noktada açık bir sapma unsuruna dönüşen “Müslüman-sol” eğilim ve yaklaşımlar üzerine yaptığımız eleştiriler ve uyarıların, bu sapma eğiliminin savunucusu ve yürütücüsü çevrelerde ölçüsüz ve edepsiz tepkilerle karşılandığını görmekteyiz. Bu konuyla ilgili iler tutar yanı olmayan, doğruluğu kendinden menkul “veriler”, bilgiler ve iddialarla kafalar karıştırılmaya, ortalık bulandırılarak mesnetsiz tezlere yol açmaya çalışılıyor.

Bu konuyla ilgili olarak cevap babından değil, sadece uyarı maksadıyla bazı hususların altını çizme gereği duyuyoruz. Uyarmak istiyoruz çünkü maalesef bazı kardeşler hala meselenin vahametinin tam olarak farkında değil ve konuyu bir fikir tartışması zannedip ısrarla birilerine laf yetiştirmeye çalışıyorlar. Cevap vermeye gerek duymuyoruz çünkü bu sapkın mantık sahipleri her düzeyde kirli ve İslami camianın içinde yeri olmayan unsurlardır, bunlarla aynı düzlemi hiçbir biçimde paylaşmaya niyetimiz yok.

Tanımadığımız bilmediğimiz bir şahıs (!) “Haksöz’e Açık Mektup” adı altında bazı iddialar sıralıyor, yıllar önce bizlerle bir diyalog kurduğundan ve orada bize bazı sorular yönelttiğinden falan söz ediyor. Bu şahsı tanımıyoruz, böyle bir diyalogu da hatırlamıyoruz. Ama bu “diyalog aktarımı” sırasında dahi Vakit eleştirisi üzerinden bize çıkarcı, oportünist bir kimlik tahmil etme çabasını elbette görmezden gelmiyoruz. Sözde biz de Vakit’ten çok rahatsızmışız ama bizim haberlerimize yer verdiğinden dolayı katlanıyormuşuz! Bu edepsizliktir! Vakit/Akit gazetesine yönelik yaklaşımımızı defalarca yazdık, açıkça ortaya koyduk. Bu iddianın doğru olmadığını bu açık beyanlar, yazılar ortaya koymaya yeter, dolayısıyla uzun uzadıya tartışmaya ihtiyaç duymuyoruz. Sadece eleştiri adı altında daha girizgâhta nasıl bir saldırı yöneltildiğine dikkat çekmekle iktifa ediyoruz.

Mezkûr mektupta “solcu İslamcılık” eleştirimiz kınanıp, neden “liberal İslamcılık” eleştirisi yapılmadığı, kapitalizme neden tavır alınmadığı falan soruluyor. Öncelikle bu iddia düpedüz bir iftiradır! Haksöz başından bu yana liberalizme de kapitalizme de ve elbette İslam dışı her türlü ideolojiye de, akidevi kimliğinden ötürü tavır almış bir yayın organı ve çevredir. Ama siz konuyu “ya solculuk, ya sağcılık” , “ya sosyalizmden yanasınız, ya liberal-kapitalizmden” ikilemine sıkıştıran bir kafa yapısına sahipseniz, bunu elbette anlayamazsınız.

Zaten sorun da tam burada. Maalesef bazı Müslümanlar nasıl dün sadece Müslüman olmayı beceremeyip, “sağcı Müslüman”, “muhafazakâr Müslüman” olma hastalığına düştüyseler, bugün de başka birileri, biraz da nostaljik ve romantik esintilerle solculuk oynamaya çalışıyorlar. Şunu vurgulayalım: Solculara, sosyalist ideoloji mensuplarına karşı bir konumlanma içinde değiliz, muhalif unsurlarla belli ölçüler içinde ittifaktan da yanayız ama eklektizme, kimlik bulanıklığına kapalıyız. Hele ki, Müslümanım diyen insanların beşeri ideolojik etkilerle Kur’an’ı, Resul’ü, ashabı çarpıtmaya kalkmasına asla izin vermeyiz!

Sapkın eğilimlerin yuvalandığı sitelerde Haksöz’e saldırılar yöneltenleri muhatap almıyoruz. Kendi zeminimizde sözümüzü söyler, öğüt alma yetisi ve cehdi içinde olanlara fayda vermesini umut eder geçeriz. Ayrıca polemik yürütmek, sözü değersizleştirmek istemiyoruz. Mamafih, tartışma, yorum ve benzeri zeminlerde bu uçuk tiplere laf anlatma kaygısı taşıyan dostlara bazı hatırlatmalarda bulunmanın gerekliliği kendini hissettiriyor.

Öncelikle Haksöz’ün bu anlayışa ve sözcülerine durup dururken saldırdığı iddiası doğru değildir. Bir dizi hastalıklı zihin ürünlerinin etrafa saçılmasına tepkisiz, duyarsız kalmak söz konusu olmazdı. Tam bu noktada şunun üzerinde düşünülmesi gerektiğine dikkat çekelim: Birileri eleştirdiğimiz yaklaşımların kamuoyunda görünür hale gelmesinden ötürü kıskançlıkla ve hazımsızlıkla harekete geçtiğimizi söyleyip duruyor. Peki, sözü geçen “çok orijinal” yaklaşımların bir anda yayılması, birçoğu İslam düşmanlığıyla maruf yayın organlarının bu “aykırılıklara” gönül hoşluğuyla ve büyük bir muhabbetle sayfalarını, ekranlarını açmasında bir gariplik yok mudur?

Kaldı ki, uzun bir süredir sitelerinde, gerek Haksöz hakkında gerekse de bazı İslami şahsiyetler hakkında çirkin yazılar, saldırgan ifadeler kaleme alıp, altlarına da edepsizce yorumlar yayınlayan bu tiplerin şimdi “Haksöz bize saldırıyor!” iddiası demagojidir. Merak eden, isteyen olursa geçmişten bu yana bu tiplerin sitelerinde Müslümanlara nasıl hakaretler edildiğini ortaya koyarız.

Bir kere daha ifade ediyoruz, bu sapkın çevreyi muhatap almıyor sadece samimi kardeşlere, dostlara bir çağrıda bulunuyoruz: Düşüncelerinizi ve sözünüzü ciddiye alın, reyting malzemesi kılınmasına izin vermeyin! Bu sapkın taifeyi kendi ölçüsüzlükleriyle baş başa bırakın! Söyleyecek her sözlerine her iddialarına verilecek cevabımız var. Fakat en temel noktada bu tipleri müstakim, samimi ve de ahlaklı bulmadığımızdan sözü değersizleştirmeye, tüketmeye gerek yok. Hele sitelerinde reyting malzemesine dönüştürme çabalarına ise asla prim vermemeliyiz!

Dostlar, kardeşler, bu insanların dinin temelleriyle Kur’an ile oynadıklarını kendi beyanlarından yola çıkarak iddia ediyoruz. Ölçüsüz, usulsüz, hevai yorumlarıyla Kur’an’ı bir tür tahrife yöneldiklerini söylüyoruz. Bu sadece düşünce düzleminde kalan bir aykırılık, bir tehlike değildir. Bizzat somut yansımalarının ortaya çıktığı, ete kemiğe dönüştüğü uzun süreler en yakınlarında bulunan kişilerin beyanlarıyla sabittir.

Bunlar tartışılmaksızın ve bunlara cevap verilmeksizin demagojik söylemlerle, iftiralarla gürültü çıkarılıyor. Popülist yaklaşımlarla, hiçbir altyapısı bulunmayan, iç tutarlılıktan uzak, slogandan ibaret tezlerle taraftar toplanmaya çalışılıyor. Aslında amaçları her şeyi tartıştırmak, her konuyu tartışır hale getirmek, bir anlamda post-modernizmin sabitesizlik sapkınlığını Müslümanların zihinlerine ve giderek vahye, vahyi ilkelere teşmil etmek. Sizler bu zeminde bu hastalıklı kafalara laf yetiştirmeye çalıştıkça aslında onların değirmenine su taşıyorsunuz. Doğru ile yanlışın aynı zeminlerde yan yana gelmesi doğruları değersizleştiriyor, anlamsızlaştırıyor.

Bu yüzden bu sapkın eğilimleri bir kenara bırakın, aşikâr yalanlarını, iftiralarını, dahi cevaplamaya çalışmayın diyoruz. Samimi olan, gerçekten Allah’ın dinini ciddiye alan ve söz yarıştırmak değil tebliğ gayretiyle meşgul tüm kardeşleri bir kere daha bu tür kirli zeminlerden uzak durmaya davet ediyoruz.

HAKSÖZ

İslami STK Üyelerine Yine Ceza Yağdı

yurekdevleti — Thu, 08 Sep 2011 11:15:23 +0000

Yaptıkları hayır faaliyetleri ve Kutlu Doğum etkinlikleri ile halkın büyük teveccühünü kazanan İslami Sivil Toplum Kuruluşlarını sindirmeye yönelik Türkiye genelinde birçok ilde operasyonlar yapılmış ve yapılan operasyonlarda yüzlerce kişi gözaltına alınmıştı.

19 Ekim 2010 tarihinde Adıyaman merkez, Samsat ve Kâhta ilçelerinde İslamî hassasiyetleri ile öne çıkan Sivil Toplum Kuruluşları`na yönelik bir operasyon düzenlenmişti. Operasyonlarda, Adıyaman`da Vahdet-Der kurucu üyelerinden Hüseyin Demir, İsmail Alpaydın, Ahmet Yıldırım, Kâhta`da Mustazaf-Der Kâhta yönetim kurulu üyesi Mustafa Yetiş gözaltına alınmıştı. Mahkemeye sevk edilen Mustafa Yetiş tutuklanırken, diğerleri serbest bırakılmıştı.

Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından İslami Sivil Toplum Kuruluşlarına yapılan baskınlarla ilgili iddianame hazırlanmıştı. Hazırlanan iddianamede İslami Sivil Toplum Kuruluşlarının yaptığı Kutlu Doğum etkinliklerinden tutun Kur`an yakmayı protesto etmek, İsrail ve Amerika`yı protesto etmek, Hz. Fatma`yı anmak, fakir insanlara yardımda bulunmak ve hatta pikniğe gitmek bile örgütsel suç olarak gösterilmişti.

Sanıklar Beraatlarını İstedi
Malatya 3 Ağır Ceza Mahkemesi`nde görülen davanın 5. Duruşması bugün görüldü. Duruşmaya Tutuklu sanık Mustafa Yetiş, tutuksuz sanıklar Hüseyin Demir, İsmail Alpaydin, Kamil Demiral ve Ahmet Kalan ile sanık avukatları Av Abdulgani Orhan, Av Mirhan Özbekli ile Av İrfan Vurucu hazır bulundu.
Duruşmada söz alan tutuksuz sanıklar beraatlarını isterken, sanık avukatları ise derneğe üye olmanın örgüt faaliyetleri kapsamında gösterildiğini ve bunun da kabul edilemeyeceğini söylediler.

Mahkeme Heyeti Ceza Yağdırdı
Mahkeme heyeti, sanık Mustafa Yetiş`e örgüt üyeliğinden 10 yıl 6 ay, Ahmet Kalan, Hüseyin Demir, İsmail Alpaydin ve Kamil Demiral`a 7 yıl 6`şar ay ve Ahmet Yıldırım`a da 9 yıl hapis cezası verdi.

Sanık Avukatı: Karar Zalimanedir, Hukukun Eliyle Hukuksuzluk Yapıldı
Verilen kararın zalimane olduğunu ifade eden sanık avukatların Abdulgani Orhan, tepki gösterdi. Yasal bir derneğin yasal faaliyetlerinin suç sayıldığını belirten Orhan, “Bu ülkede hukuk herkese farklı şekilde uygulanıyor” dedi. Orhan, “Bu kişilerin dernek olarak yaptığı yardım çalışmaları, basın açıklamaları, Kutlu Doğum etkinlikleri örgütsel bir faaliyetmiş gibi gösterildi. Oysa yapılan bütün bu etkinlikler için emniyet ve valilikten izin alınıyor. Buna rağmen bu yapılan etkinlerin dosyalarda örgütsel bir faaliyet olarak yer alması hukukun ayaklar altına alındığının göstergesidir. “Herkes hukuk çerçevesinde hareket edebilir ama siz edemezsiniz` demeye getirildi. Hukukun eliyle hukuksuzluk yapıldı.” diye konuştu.

Bu Suçlara(!)Ceza Verildi!
2008 yılında Hizbullah davasından tutuklanan ve cezaevinde hastalandıktan sonra tedavi için tahliye edilen Seyid Ali Demiryol`u hasta iken ziyaret etmek ve vefat ettikten sonra ailesine taziye ziyaretinde bulunmak.
Adıyaman Eğitim Kültür Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği olan Vahdet-Der isimli derneği açmak.
“Bismillahirrahmanirrahim” ile başlayıp “Allaha emanet olun” şeklinde biten A-4 kağıdı.
“Esnaf ve Sanatkarlar Komisyonu” ile başlayıp, “Aile İlişkilerinin Geliştirme Komisyonu” ile biten dernek komisyon raporu.
Üniversiteyi yeni kazanan öğrencilere yardım edip, onların öğrenci evine yerleşmesine yardımcı olmak.
03/09/2010 günü Vahdet-Der organizesinde “Kudüs Günü” konulu basın açıklamasına katılmak.
İsrail ve Amerika`yı protesto etmek amacıyla 17/09/2010 günü Kahta`da, 18/09/2010 günü ise Adıyaman`da bir basın açıklaması yapmak
İsrail ve Amerika`yı protesto etmek amacıyla “Kutsal kitabımız Kuran`ı Kerim`in yakılması ve çirkin bir şekilde ayaklar altına alınması” konulu 17/09/2010 günü Mustazaf-Der tarafından Adıyaman Kahta İlçesi Devlet Hastanesi önünde 150 kişilik bir grubun katılımıyla basın açıklaması yapmak.
08/11/2009 günü Adıyaman Merkezde bulunan 23 Nisan İlköğretim Okulu bahçesinde yapılan düğünü organize etmek ve buna katılmak.
10/04/2010 günü Samsat İlçesinde, 11/04/2010 günü ise Kahta İlçesinde, 16/04/2010 günü ise -Adıyaman İl merkezinde Peygamber Sevdalıları Platformu adı altında Kutlu Doğum Haftası münasebetiyle etkinlik düzenlenmek ve katılmak.
04-05/06/2010 günü Adıyaman ve Kahta İlçesinde bayanlara yönelik Hz. Fatma`yı anma şeklinde etkinlik düzenlemek.
Kurban Bayramında Mutazaf-Der Kahta Şubesi aracılığı ile kurban derisi toplamak.
Yapılan etkinliklerde sunucu olarak görev almak.
Gıyabi cenaze namazı kılınması, protesto gösterileri, mitingler, dini önemi olan gün ve gecelerde düzenlenen kapalı yer toplantıları organize etmek.
09/05/2010 günü öğrencileri Safvan İbn-i Muattal Türbesine ziyarete götürmek.
13/12/2009 tarihinde Yeni Mahalle İsmetpaşa Caddesi üzerinde bulunan Mustazaf-Der Kahta Şubesinde yatsı namazından sonra komisyon toplantısı yapmak.
Adıyaman Merkez, Besni ve Gölbaşında bulunan öğrenci evlerine eşya temin etmek ve beyaz çuvallarla eve erzak götürmek
Adıyaman`da Kutlu Doğum Haftası münasebetiyle düzenlenen etkinliklerde hedef şahısların tertip komitesinde yer aldıkları ve etkinliklerde görevli olarak bulundukları, yapılan teknik ve fiziki takiplerden anlaşılmıştır. (M. Salih Keskin – İLKHA)

Özgür-Der Genel Merkezi de Yüksekova’daki Saldırıyı Lanetledi

yurekdevleti — Fri, 06 May 2011 21:14:32 +0000

Özgür-Der: “Ubeydullah Durna kardeşimizin şehadetine yol açan saldırganlığı lanetliyor, Mustazaf-Der camiasına ve tüm Müslümanlara başsağlığı diliyoruz!”

Özgür-Der Genel Başkanı Rıdvan Kaya, yaptığı açıklamada Yüksekova Mustazaf-Der Şubesi’ne yönelik gerçekleştirilen ve şube başkan yardımcısı Ubeydullah Durna’nın şehit edilmesine neden olan saldırıyı lanetledi. Müslümanları tahriklere karşı basiretli davranmaya davet eden Kaya, Kürt milliyetçi hareketinin faşizan yönelimine dikkat çekti.

Açıklamada Yüksekova Kaymakamlığı ve Emniyet Müdürlüğü’nin de bu alçakça cinayete göz yumduklarını belirten Rıdvan Kaya, yaşanan olayla iligili Müslümanları suçlayıcı haberlerin yapılmasını da şiddetle kınadı. Canlarını korumaya çalışan insanların “sopalı saldırganlar” olarak sunulmasının vicdansızlık ve ahlaksızlık olduğunu söyleyen Özgür-Der Başkanı Kaya, İslami tebliğ ve davet çabalarının kitleselleşmesi yolundaki asıl misyona dikkat çekti.

Özgür-Der Genel Merkezi‘nden yapılan açıklama:

YÜKSEKOVA SALDIRISINI LANETLİYOR,

BÜTÜN MÜSLÜMANLARI TAHRİKLERE KARŞI BASİRETLİ DAVRANMAYA

DAVET EDİYORUZ!

6 Mayıs 2011

Kürt milliyetçi hareketinin sığ, basiretsiz ve saldırgan bir tutumla kendinden olmayanlara yönelttiği baskı ve tehdit siyaseti giderek daha faşizan bir yönelime doğru seyrediyor. Bu çerçevede, bilhassa Kürt coğrafyasının belli bölgelerinde uygulamaya konan “alan hâkimiyeti” politikasıyla halkın sindirilmeye ve boyun eğmeyenlerin ise şiddetle hizaya getirilmeye çalışıldığı açıkça görülüyor.

Tunceli’de devlet güçlerince öldürülen bir PKK mensubunun cenazesi dolayısıyla dün Yüksekova’da gerçekleştirilen eylemler sırasında yaşananlar, işte bu faşizan ve şiddete tapınan yaklaşımın açık ve somut bir tezahürü olmuştur. Daha önce de çeşitli gerekçelerle tertiplenen protesto eylemleri esnasında saldırılara maruz kalan Mustazaf-Der Yüksekova Şubesi dün aynı güruh tarafından bir kez daha hedef alınmış ve Başkan Yardımcısı Ubeydullah Durna şehid edilmiştir. Mustazaf-Der binasını ve mensuplarını hedef alan bu saldırıyı lanetliyor, sorumlularının derhal ortaya çıkartılmasını talep ediyoruz.

Yüksekova Kaymakamlığı ve Emniyet Müdürlüğü de akıl almaz bir vurdumduymazlıkla bu alçakça cinayete göz yummuşlar ve böylece cinayete suç ortaklığı yapmışlardır! Geçmişte de saldırılara hedef olmuş bir dernek olmasına rağmen hiçbir tedbir alınmadığı gibi, saldırı esnasında dernek yöneticilerinin ısrarlı çağrıları karşısında da boş gözlerle seyredilmiştir. Bu tutumla verilmek istenen mesaj nedir? Yoksa devlet “Size yönelen saldırılar bizi ilgilendirmiyor, kendinizi kendiniz koruyun!” mu demek istiyor? Bu tutumun aynı zamanda, Yüksekova gibi geçmişten bu yana derin çeteleşmelerin cirit attığı bir bölgede gerçekleşmesi, bu cinayetin ardında devlet destekli karanlık odakların bulunduğuna yönelik iddiaları, kuşkuları da beslediğine kuşku yoktur. Devletten bu alçakça cinayetin bu boyutuyla da açığa kavuşturulmasını talep ediyoruz.

Yakın zamanda ardı ardına yaşananlara baktığımızda, bu saldırının sinsice geliştirilen kirli ve tehlikeli stratejinin bir adımı olduğunu düşündürten emareler görüyoruz. Daha önce müteaddit kereler Mustazaf-Der ve irtibatlı kuruluşları hedef alan taşlı-sopalı saldırılar, molotof kokteylleriyle dernek binalarını yakma girişimleri dünkü olayla birlikte nihayet silahlı saldırı aşamasına vardırılmıştır. Bu süreç böyle devam etmemeli, mutlaka önüne geçilmelidir! Geçmişte yaşanan acı olayların bir kez daha tekrarlanmasına müsaade edilmemelidir!

Bu noktada Kürt milliyetçi hareketi içinde, gelişmelerin nerelere varabileceği hususunda az çok öngörü sahibi ve söz dinletebilecek birileri mutlaka devreye girmeli ve içlerindeki şeytanı durdurmalıdır! Gelişmeler çok net ve sorumlulukları açık olmasına rağmen bu çevrelerin hala müstağni tutumlarını terk etmemeleri, böylesine vahşi bir saldırıyla ilgili olarak dahi saldırıya uğrayan Müslümanları suçlamaları vicdansızlıktır, ahlaksızlıktır. Dernek binasına yönelik saldırı karşısında kendilerini korumak zorunda bırakılan, canlarını kurtarmak için çatıya sığınan insanlara silahla saldırıldığı bir olayda dahi “dernekten çıkıp ellerindeki kalaslarla protestocu gençlere saldıranlar” şeklinde ifadeler geçen haberlere imza atan mantık şifa bulmaz bir hastalık halinin habercisidir! Bahsi geçen çevre daha fazla vakit geçirmeksizin bu hastalık haliyle yüzleşmek zorundadır!

Her şeye rağmen bu ülkede derin çetelerin sayısız icraatlarını da göz önünde bulundurarak bu cinayetin ardında farklı hesaplar olabileceği ihtimalini yok saymamak adına suçlanan tarafın tavrını netleştirmesi gerektiğini hatırlatıyoruz. Bu aşamada PKK ya da sözcülüğünü üstlenmiş çevreler, kuruluşlar eğer Yüksekova saldırısının kendilerince yapılmadığını ve bir provokasyon olduğunu iddia ediyorlarsa, muğlak söylemleri terk etmeli ve açık bir dille bu cinayeti kınamalı, lanetlemelidirler!

Öte yandan Mustazaf-Der çevresinden kardeşlerimizi de sabırlı, dikkatli ve tahriklere karşı uyanık olmaya davet ediyoruz. Şüphesiz Müslümanlar onurlu insanlardır, zillete boyun eğmezler. Mamafih Müslümanlar hayırlı bir geleceğin inşası için gerektiğinde sükûnetlerini korumayı da bilirler! Asıl vazifemiz, kimliğimiz ve misyonumuz olan İslami tebliğ ve davet çabalarının kitleselleşmesi ve yaşadığımız coğrafyada güçlü bir toplumsal dönüşüme, dirilişe zemin oluşturması, sadece bugünü değil, yarınları da dikkatli biçimde hesaba katmayı gerektirir. Bu çaba hiç şüphesiz her aşamada duygusallıkla değil, basiretle, itidalle, mantıkla davranmayı zorunlu kılar. Bu yüzden Müslümanlar her türlü kirliliğin gelişmesine zemin oluşturabilecek karanlık, puslu ortamların oluşmaması için tepkilerini frenleyebilmelidirler.

Ubeydullah Durna kardeşimizin şehadetine yol açan saldırganlığı lanetliyor, Mustazaf-Der camiasına ve tüm Müslümanlara başsağlığı diliyoruz!

ÖZGÜR-DER

23 Nisan Ata`ist Egemenlik ve Koyun Bayramı!.

yurekdevleti — Fri, 22 Apr 2011 14:21:26 +0000

23 Nisan Ata`ist Egemenlik ve Koyun Bayramı!

1-) Annesinin kendisini doğurmak için iki mevsim hastaneye gidemediği, dört mevsim hemcinsi bir doktoru seçemediği çocuklar…

2-) Maddi borçlar ve manevi dayatmalar ile dolu bir dünyaya gözlerini açan çocuklar…

3-) Şapka takmak istemediği için asılan dedesinin resminin altında uyuyan çocuklar…

4-) Saçını göstermediği için okuldan atılan annesinin ninnileriyle büyüyen çocuklar…

5-) Doğdukları köylerinin isimleri zorla değiştirilen, ağabeyleri, babaları asit kuyularında eriyen çocuklar…

6-) İşkenceden çıkan öz babasının yüzünü bir ay sonra bile görse tanıyamayan çocuklar…

7-) Tüm komşu ülkelerin kendi ülkesine saldıracağı paranoyasıyla donatılan çocuklar…

Örtü yasağı faşizmi sebebiyle psikolojisi bozulan ablasıyla büyüyen çocuklar…

9-) Diyarbakır Cezaevi’ndeyken kaşıklar dolusu katı dışkı yutturulan babasının takma dişleriyle oynayan çocuklar…

10-) Sakalı sebebiyle işe alınmayan babasının kucağında o sakalla oynayarak büyüyen çocuklar…

11-) İlahi Din’in kitabını okuması-öğrenmesi-yaşaması yasaklanan ama Ulusal Din’in kitaplarıyla henüz altı yaşında tanıştırılan çocuklar…

12-) Her sabah nasıl bir faşizm yüklü olduğunu henüz anlayamadığı bir andı içmeye zorlanan çocuklar…

13-) Her sabah profesyonel toplum mühendislerince sınıf görünümlü ideoloji laboratuvarlarına askerî düzende gönderilen çocuklar…

14-) Birilerinin ürettiği ve tetiklediği terör tiyatrosunda babasını, ağabeyini kaybeden çocuklar…

15-) Namaz kılmaları değil bale yapmaları istenen çocuklar…

16-) Analarının dilinin yerine zorla ikinci bir dil dayatılan çocuklar…

17-) Daha küçük yaşlarında, her türlü ahlaksızlığın normal kabul edildiği medyanın esiri edilen çocuklar…

18-) Duvardaki resimden her zaman kendisini görebilen ulu bir adamın yaramazlık yaparsa kızacağı paranoyasıyla eğitilen çocuklar…

19-) Yalan ve yanlışlarla yazılmış Din Kültürü ve Yakın Tarih derslerine hem de senelerce girmeye mecbur edilen çocuklar…

20-) İstek’le gittiği okulunun arsasından mermiler ve bombalar fışkıran çocuklar…

21-) Büyüklerinin seçtiği yöneticilerin idam edildiği, egemenliğin merkezi olduğu iddiasındaki meclisinin ise silahlarla basıldığı çocuklar…

22-) Ne Yaratan’ın rızası ne büyüklerinin arzusu ne aklının onayı olan bir sistemin kucağında resmi ideoloji masallarıyla büyüyen çocuklar…

23-) Dünyanın en temelsiz ideolojisine sempati duymaları için kendilerine ayrılındığından habersiz oldukları bu propaganda gününde, güle oynaya `koyun koyuna` (!) Ata’istleştirilen çocuklar…

23 Nisan Ata`ist Egemenlik ve Koyun Bayramı`nız Kutlu Olsun…

Fatih Tezcan

NE OLUR BİRAZ SUS…

yurekdevleti — Fri, 01 Apr 2011 19:49:26 +0000

Nedir kendinle yaptığın bunca savaş!.

Gariplik ne demek!(?) bu günlerde neden daha bir hissettiğin duygudur!!.. Yetim kalmanın,öksüz olmanın acısını tattırdığı bu gariplik duygusunu, neden yine zirve yaptın be yüreğim!..

Bir ben miyim? deyip deyip durma. Delili olmayan meselelerin cevabını, nerden bulsun aklım ki, görevini yapsın!?… Biliyorsun, bedenin yöneticisi akıl, teslimiyeti seçip,yaratıldığının farkında olarak “LA” dedi. Bu nedenle sana “bence” diyerek bir cevap bulamaz…

Yeter!.. Ne olur sus biraz, artık iyi biliyorsun ki ,beden yorgunluğu çekiliyor bir şekilde ama senin yorgunluğun çekilmiyor değil,çekilemiyor be yüreğim!… Gönül telini megafona takmış en yüksek perdeden ne diye ;

“Bir ben miyim yanlış anlayan?.

Bir sen misin la baltasın kavrayan.

Dar belli nedve belli. Metod belli yol belli..

Ekserunnas içinde bir sen misin delilini bulmayan/bulamayan”… Diye anons yapıp, Çizik plak gibi tekrar edip duruyorsun?. Bu nakaratı tekrar edip durma, biraz bana kulak ver ya hu! Yeter yürek arzının sana dar geldiği…Sonunda duygularını sürgüne yollarım bilmiş ol!…Sus ,bırak bombardımanı da biraz dinle beni…

Hatırlıyor musun daha ilk kez yürek kapılarını İslam için aralamıştın.. İlk nasihati kulağına küpe yaparken, yürek dağının zirvesine ne yazmıştın;

“Hüküm Yalnızca Allah’ındır”. Kanun Koyma yetkisi Allah’a aittir sadece. Hiç kimse hayatın hiçbir noktasına kafasından çıkardığı,başka ideolojilerden ithal ettiği sistemlere dayanarak kanun koyamaz”…. Şu seçim atmosferinde koltuk kavgasının çıkardığı gürültülerden kulağımızın elhazar ettiği bu dönemde,kaymalara,sapmalara,kıvırmalara ”Neden” diye çınlatıp durma kulaklarımı!.Hem cinslerinin yürüttüğü başörtü yoksa,oy da yok seferberliğine. Oy değil de koy mu verek notalarının karıştığı medya senfonisi bir yana,senin feveranından başım döndü..

Dur bir dakika dinle. Dinle de soralım, Demokratik kurallara göre, demokrasinin kanunlarına mühür basanların delillerini. Onlara diyelim ki; Demokratları anladık da sizin deliliniz nedir?!. Net ve anlayabileceğimiz şekilde açıklamak sizin boynunuzun borcudur bilesiniz diyelim!..Sen yeter ki sus biraz. Sakinleş,bak sana söz veriyorum “Bence” lerini kabul etmeyecek, felsefik yorumların geçersiz olduğunu senden önce ben söyleyeceğim..

Getirecekleri delil Kur’an,Sünnet ve icma’dan olmadıkça kabul etmek zaten imkansız.Sana söz “ Şu an başka çıkar yol yok” derlerse “İslam’ın son mesaj,sünnetin son metot” olduğunu senden önce ben söyleyeceğim…

Hatırlıyor musun(!) kapılarını islam’a ilk açtığın zamanlarda, tasdik duygusunun son raddesince tasdik edip “Evet doğruuuuuu” diye ilan ettiğin hakikatleri!..İstersen bir kez daha hatırlatayım ama bir şartla, lütfen fırtınayı dindir ki duyabilesin…

La İlahe illa Allah” ikrarında söyle bakayım ne vardı..

“Allah’tan başka ilah Yoktur ve ben İlahlık taslayanlara karşı hayır deyip kabul etmediğimi ilan ediyorum” özetle bu değil miydi?”.hatırlasana sende hemen “İLAH” kavramını Kur’an’dan araştırıp kapsamını öğrenmiştin…

“Evet halksın L”

İyi de seni mahzun etmek için söylemiyorum bilesin,sadece hakikati gündem etmektir meramım.

Peki “Muhammed’un Rasulullah “bölümünde ki ikrar neydi hatırla!… Muhammed (sav) , bu dinin yaşanmasında,uygulanmasında son model, tek öğretmendir. O’nun uygulamasında olmayan her hangi bir meselenin en azı bidat ve her bidat ise merdut değil miydi?”.

“Evet öyleydi” diyorsun”.

Peki “Bence diyerek, aklın ön gördüklerini,nasların önüne geçirmek aklı putlaştırmak değil miydi?”. Bak yine “Evet” diyorsun sessizce.. O halde “Neden o zaman vekillik için,Allah’ın ayetlerine vekillik yapmayı bırakanlar seni daraltıyor ve sıkıntıya uğratıyor seni?.Kendi mekanında, mekanın sana dar geliyor neden?”..

Şimdi bak!.

Duygularında aklı vardır(sağlıklısı).O halde bırak duygusallığı da Sor bakalım,son çağrının Kur’an ve son modelinde Peygamberimiz(sav) olduğunda şüphe var mı?:Haşâ!. Olmadığına göre, servis yapılan Demokratik yöntemlere rıza gösterilmesinin, nefislerin “Bence” diye başlayarak bulduğu kılıfların dışında var mı delilleri?.

“Yok vallahi yok.”hah şöyle!. Bak(!), bence dedikten sonra “ Gerektiğinde(!) başörtülere aç kapa egzersizleri yapılır… Allah’tan başka kanun koyuculuğun vahametine rağmen , bulunan “bence” ile her türlü Kur’an yasasına aykırı kanunlara “Evet” damgası vurulur…İslam düşmanlarıyla dost olmanın küfrü gerektirdiğinin üstü örtüldükten (küfür) sonra,her türlü yardımlaşma ve ittifaklar yapılır”..Şimdi biraz olsun beni anlayabildin mi?!.

Sus diyorum ya beni dinlediğin yok!. Umutsuz değil ama Yorgunsun biliyorum.. Net’sin ama gariplik hissediyorsun biliyorum. Gerçeğin kendisinden şüphen yok ama üzgünsün biliyorum…Beni de dinlediğin yok o zaman az sabret..Bak Ellerim seni dinleyip yazdı ve soruyor. Ey ehli vicdan, Allah’ın Kanunlarından başka kanunları Onay anlamına gelen,Demokratik usullerin delilleri nelerdir?!!!.İşte sorumuzu sordum,

şimdi Vicdan ehli biri bir delil varsa yazar,cevap verir. Cevap verir de sen de rahat edersin bende. Yeter ki sus biraz sus!. Zira yoruldum senin savaşından.Dedim ya beden yorgunluğu neyse de senin yorgunluğun çekilmiyor be yüreğim!..

Biraz sabır,ha sabır!. Delil bulanlar yazacaklar,sen de rahat edeceksin,senin elinden bende!..

Sabiha Ateş Alpat

28 mart 2011

ŞEHADET ÖZGÜRLÜKTÜR…

yurekdevleti — Thu, 31 Mar 2011 19:45:26 +0000

Toprak ve İnsan…

Tıpkı nebatat ve gayrı canlılar gibi,

Topraktan gelir bu ten, toprağa döner, toprak olur…

Gayrı, bir “nefha” salınmıştır ilahi sevdadan bu toprak yapıya…

Varlığının varlığını anlamış,

Bir anlama, bir manaya Ram olmuş…

Namzetliği, “Ebede” artık onun..!

Ezel ve Ebed güzergâhında kanat çırpar ebede…

Yüklenir, dağların taşların yüklenmekten kaçındığı emaneti.

Yüklenir de dönüp bakamaz; sorgulayamaz kendini çoğu kez…

Bakamaz zayıf ve cahil haline,

Ama yeltenir zulme, aday olur zalimliğe..!

İhanetine yeltenir emanetin;

Çoğu kez kuşatır onu cazibesi dünyanın,

Azar, çıkar Müstakim Yoldan,

Tökezlemiştir Ahsen-i Takvim güzergahından…

Emanete ihanetle; yuvarlanır Esfele-s Safilin derkine..!

Muhafaza etsin Rabbim…

…

Çoğu kez de dik durur, yüklenir emaneti…

Yol alır Rabbe kulluk yolunda,

Fedakârdır bu yolda, feda eder canı, cananı uğruna…

Cennet karşılığı, canı Rabbe sunmakta;

Sadakat gösterir bu alışverişe,

Fani olanı verir, ebedi olanı alma yolunda…

Sadakati gösterir beşer de, Rab olan göstermez mi onu…

Ve “namzedi” olur şehadetin..

Küçülmüştür Dünya ve içindekileri onun gözünde,

Artık yer arasın kendilerine zalimler, bucak bucak…

…

Şehid kanı ile canı ile kulluğuna şahitlik eder,

Onun şehadeti kulluğunun zirvesi, kulluğunun dünya âleminde ki,

en son numunesidir.

Ruh, tende mahkûmken yeryüzü menzilinde,

Ten, Ruh’un zindanlığına mahkûmdur bu kulluk diyarında.

Özgürlük, tenin zindanında salımıdır Ruh’un.

Salıverilirse Ruh, şehadet ikliminde, özgürlük sevdasına kavuşur.

Diyar diyar yeryüzü menzilinde hep arana gelir bu sevda…

Bu sevda, Salihlerin, sıddıkların, Ariflerin sevdasıdır.

Bu sevda, Nebilerin, Resullerin sevdasıdır,

Varlığın, varoluşun, “hayatın anlamını anlamanın” sevdasıdır,

Bu sevda, aşıkın Ma’şukuna kavuşma sevdasıdır…

Yeniden dönmek ister bu vuslata erenler,

Ve yeniden bu sevdayı yaşamak için…

Müsaade edilmez tekrarına, bir kez yaşanır;

Şehadete, şehadet özgürlüğüne…

Fazlı Kayaduman

23 mart 2011

islamigundem.com

Çağdaş Firavun Hüsnü Mübarek`i sallayan İhvan-ı Müslimin`in Genel Mürşidi Muhammed Bedii yazdı!

yurekdevleti — Fri, 04 Feb 2011 14:38:25 +0000

Çağdaş Firavun Hüsnü Mübarek`i sallayan İhvan-ı Müslimin`in Genel Mürşidi Muhammed Bedii yazdı!

Hamd âlemlerin rabbi Allah’a, salât ve selam doğru yolu gösteren hidayetçi Muhammed (s.a.v.)’e, onun ailesine, ashabına ve kıyamet gününe kadar ona tabi olanlara olsun.

Vatanlarımızda şu günlerde ümmetin evlatlarının attığı sloganlar Allah’ın şu ayetinin gerçekliğini kulaklara çalıyor: “Onlar yeryüzünde gezip dolaşmadılar mı ki, kendilerinden öncekilerin sonu nasıl olmuştur, görsünler! Öncekiler bunlardan daha çoktu, kuvvetçe ve yeryüzündeki eserleri bakımından da daha sağlam idiler. Fakat kazandıkları şeyler onlara asla fayda vermemiştir.” (Gafir: 82) Bu ayet ümmetimizin başındaki diktatörlüğün içinde bulunduğu gerçekliği ortaya çıkarıyor ve İran şahı ondan sonra da Çavuşesku ve benzeri diktatörler için bir portre çiziyor. Bu iki lider de halkları ayaklandığında yaptıkları zulüm, kazandıkları güç, otorite ve servet onlara fayda sağlamamıştı.

Bugün İhvan, halkın tamamıyla birlikte ülkemizdeki yöneticilere şunu söylüyor: Saddam Hüseyin’in öldürülmesinde, Bin Ali’nin gece yarısı, acı çeken insanların inleyişleri altında kaçışında, Tunus halkının kendisini esir edenlere karşı kükreyişinde, tek bir vatana dayatılan parçalanmışlıkta, son olarak da İsrail’le müzakere rezaletinde, Filistin ve onun sınırlarında nöbet bekleyen halkın haklarında ihmalkâr davranılmasında hatta düşman için açıkça casusluk yapılması, direnişçilerin teslim edilmesi ve temiz ruhların öldürülmesinde dersler ve ibretler yok muydu?

Bütün bu derslere ve ibretlere rağmen liderler ellerini uluslararası Siyonist-Amerikan rejiminin üstüne koyuyor, halklarından ayrılmak için çaba sarf ediyor ve koltuklarında kalmak için onlardan başkasına müracaat ediyorlar.

Bu ibret ve dersler halkların hasta olabileceğini ama ölmeyeceğini, haklarının ellerinden alınabileceğini ama yitmeyeceğini, halkların zulüm ve diktatör rejimlerin mahkemeleri tarafından esir edilemeyeceğini, sabah ziyaretlerinin ve zalim kanunların onları korkutamayacağını, zorbaların ölçülerini ve onların tapınak bekçilerinin çıkarlarını anlatan yasalarının halkın özgürlüğünün karşısında duramayacağını gösteriyor. Bu Allah’ın vaadidir ve o vaadinden dönmez. Zorba diktasını kurduğunda kendi sözünün üstünde söz olmadığını zanneder ama yanılır.

Zulüm ve köleliğin reddedilmesi durumu:

“Firavun Mısır toprağında gerçekten azmış halkını çeşitli zümrelere bölmüştü. Onlardan bir zümreyi güçsüz buluyor, bunların oğullarını boğazlıyor, kızlarını ise sağ bırakıyordu. Çünkü o bozgunculardandı.” (Kasas: 4) Hasan el-Benna şöyle diyor: “Bu ayeti okuduğunda batılın gücünde nasıl ileriye gittiğini ve onunla övündüğünü, zalimliğiyle içinin huzur bulduğunu ama onu gözetleyen hakkın gözlerinden gafil olduğunu görürsün.” O vakit rabden gelen emir mazlumların ruhlarında yapacağını yapar ve onlar da özgürlükleri için ayaklanırlar. “Biz ise o yerde güçsüz düşürülenlere lütufta bulunmak, onları önderler yapmak ve onları varis kılmak istiyorduk. Ve o yerde onları hâkim kılmak, Firavun ile Haman’a ve ordularına, onlardan gelecek diye korktukları şeyi göstermek istiyorduk.” (Kasas: 5-6)

Bu, Allah’ın mazlumlara yardımı kabul eden, zayıf bırakılmışların elinden tutan iradesidir. Bir de bakarsın ki batıl temelden çökmüştür, hak yapısı güçlü ve temelleri sağlam bir şekilde dirilmiş ve hak ehli de galip gelmiştir. Bu, iman eden ümmete ümitsizliğe düşmesi için mazaret bırakmayan bir müjdedir. “Onlardan öncekiler de hile yapmışlardı. Sonunda Allah da onların binalarını temellerinden söktü üstlerinde ki tavan da tepelerine çöktü. Bu azap onlara, farkedemedikleri bir yerden gelmişti.” (Nahl: 26)

Günler devletler gibidir. Zulüm devleti ne kadar uzun sürsede hak devleti kıyamet saatine kadar baki kalacaktır. Allah kullarını gönderip orada özgürlük ruhunu diriltecektir. Tıpkı Musa (a.s.)’ın Firavun’un karşısına geçip halkına özgürlüğünü ve onurunu geri vermesini istediğinde yaptığı gibi. “O nimet diye başıma kaktığın ise İsrailoğullarını kendine kul köle etmendir.” (Şuara: 22) Aynı alaycı soru bugünün diktatörlerine sorulmaktadır: “Ey Allah’ın kulları üzerinde hükümdarlık eden zorbalar! Her bir reformcu için zikredebileceğiniz ve sizin soyunuzdan olan diriliş çağrıcısı için halkları köleleştirmekten, ümmeti küçük düşürmekten, insanları istismar etmekten ve size muhalif olanları kaos çağrısı yapmakla suçlamaktan başka yaptığınız bir iyilik var mı?

Daha önceden hazırlanmış suçlamalarla ve kaos sopasını göstererek insanları korkutanlar! Sorun kendinize kaosu çıkaran ve zulmüyle onu körükleyen kimdir diye?

1-Kaosu, halkların servetlerinin yağmalanma çağının özelliği haline getiren, vatanın bütün kapasitesini yok eden ve halka tek başına kemer sıkmayı dayatan kişi üretmektedir.

2-Halkların ve vatanın zenginliklerini düşmana satan ve Allah’ın gözetmelerini istediği insanları bir dilim ekmek ve gaz için birbirlerine düşürendir kaosu üreten.

3-Halkın iradesi üzerinde hile yapan, halkın gerçeklerini görmezden gelip, gözetleyip hesaba çekeceği yerde alkış tutan, tezahüratta bulunan ve münafıklık edendir kaos üreten.

4-Halka ve topraklara varis olmak için kanunlar çıkaran, milletleri irade, servet ve kararın millileştirilmiş mülkiyeti haline getirendir kaos üreten.

5-Vatanlarımızın bölünmesi komplolarına aldırış etmeyen ve fitne hançerlerinin halkı bölmesine izin verendir kaos üreten.

6- Halkının enerjisini ve kapasitesini tüketen, beyin göçüne sebep olan, rızık peşinde koşanları hüzün gemisinde boğan, körpe delikanlıları göç teknelerine gömen, kendi zebanilerinin eliyle hapishanelerinde masum insanları işlemedikleri suçlardan ötürü öldürendir kaos üreten.

Bu ve bunun benzeri suçlardan sonra zorbalar, kaos suçlamasını reformistlere yöneltiyor. Bunlar bu halleriyle eski Firavun diktatörlüğünün hakkın çığlıklarıyla temeli sarsıldığı vakit oluşan sahneyi canlandırıyorlar. “Firavun da şehirlere toplayıcılar gönderdi. Esasen bunlar sayıları az bölük pörçük bir cemaattir. Böyle iken kesin bizi öfkelendirmişlerdir. Biz ise elbette uyanık bir cematiz.” (Şuara: 53-56 ) “Çünkü ben onun dininizi değiştirmesinden ya da yeryüzünde fesat çıkarmasından korkuyorum.” (Gafir: 26) Bu kadim bir tuzaktır ama Allah’ın ayetleri daha kadimdir. “Onların kötü planlarını boşa çıkarmadı mı?” (Fil: 2)

Özgürlük ve onur yolunda:

Ümmetin çağrıda bulunduğu şey sadece açlığı dindirecek bir lokma ekmek, fahiş fiyat artışına karşı ücretlerin artması, yolsuzluk ve fakirlik bilmeyecek bir iş değildir. Halkın çağrısı kapsamlı bir reform, yolsuzluğa meydan okumak, bu yolsuzluğu yapanları yargılamaktır. Halk artık uykusundan uyandı, üzerindeki yumuşak huyluluk ve teslimiyet elbisesini kaldırdı. İçerideki ve dışarıdaki gerçeklik, rızkın önüne geçip onuru, egemenliği, birliği, özgürlüğü hatta inancı, değerleri ve güzel ahlakı tehdit etmeye başladı.

Dünyada rızık elde etmeyi yaşama amacı haline getiren ümmet yenilmiş ve zayıf düşmüştür. Gelmiş geçmiş en büyük önder Muhammed (s.a.v.) şöyle buyuruyor: Diğer milletler, tıpkı sofraya yemek için üşüşen insanlar gibi sizin üzerinize üşüşecekler”. Bunun üzerine sahabiler şaşkınlıkla sorarlar: “Ya resulallah, o gün sayımız çok mu az olacak?” Efendimiz: ” Bilakis, o gün sayınız çok olacak. Fakat siz -çokluğunuz – bir akıntıya taşınan çerçöp gibi olacaksınız. Allah düşmanlarınızın kalbinden sizin korkunuzu silecek, sizin kalbinize zayıflık (vehn) hâkim olacak.” der. Sahabiler; “Vehn nedir ya resulallah” diye sorduklarında, “Dünya sevgisi ve ölümden nefret etmektir.” der. Ümmetin görevi nefislerinin ve kalplerinin zayıflığına, efendilerinin yüce ahlaktan, mertlik, gurur ve yücegönüllülükten yoksun olmasına karşı harekete geçmesidir. Sayıları çok olsa ve zenginlikleri artmış olsa bile bunu yapmalıdırlar.

Arap ve İslam ümmeti! Diriliş ve reform istiyorsanız bunun için yapmanız gereken hazırlıklar şunlardır:

1-Zayıflığın sızamayacağı ve Batı’nın zorbalığı ve diktasının alçaltamayacağı güçlü bir irade.

2-İhanet ve istikrarsızlığın bulaşamayacağı bir kararlılıkla fikri meşrebler, siyasi eğilimler ve örgüt çevreleri farklı olsa bile reform iradesi üzerinde ilerlemek. Zira vatanın özgürlüğü ve istikrarı farz-ı ayndır, vaciptir.

3-Tamah, cimrilik, ikiyüzlülük ya da gösteriş tutkusunun engel olmadığı değerli bir fedakârlık.

4-İlkenin ne olduğunun bilinmesi, ona iman edilmesi ve değerlendirilmesi hataya düşmekten, yürüyüş esnasında tökezlemekten ya da yoldan sapmaktan, onun üzerinde pazarlığa gitmekten ya da meselenin özünden sapmaktan korur. Meselenin özü de zulmün ve diktatörlüğün reddedilmesidir.

Ümmetimizin uyanışının üzerine kurulacağı temeller bunlardır. Böylece halk hareketi bir gençlik hareketi olur, uzun yıllardan bu yana mahrum edildiği hayat damarlarında atmaya başlar. Ümmet bütün engelleme çağrılarına karşı durabilir, bunu yapanların motorunu durdurur. Çünkü yol ne kadar uzun görünürse görünsün yürürlükte olan Allah’ın sünnetidir. Ümmetimizin sinelerine kadar çökmüş olan diktanın ortadan kaldırılması zor olmakla birlikte tarih büyüklenme kalelerinin her birinin gerçek malikin iradesine bağlı olan halkın değişim iradesi karşısında düştüğünü yazar. “Ehl-i kitaptan inkâr edenleri ilk sürgünde yurtlarından çıkaran odur.” (Haşr: 2) O zamanın resmi söylemi bunun imkânsız olduğunu gösterse bile hak sahiplerine Allah’ın yardımı gelmiş ve sonuç şöyle olmuştur: “Onlar böyle bir tuzak kurdular. Biz de kendileri farkında olmadan onların planlarını alt üst ettik. Bak tuzaklarının akıbeti nice oldu. Onları da kavimlerini de toptan helak ettik.” (Neml: 50-51)

Ümmetimiz insan gücü ve kapasitesine sahip. Gücüyle bu kapasitesini idare etmek onun hakkıdır. Ancak bu, diktatörlük ve vatanı kahredecek tiranlık olmadan, kendi vatanında ona verilen yetkiyle ve düşmana karşı ulusal güvenliğini koruyarak gerçekleşir. Bu Allah’a zor değildir: “Sana ne zamanmış o diyecekler. De ki: Yakın olsa gerek.” (İsra: 51) Kahredici güç ne olursa olsun halklar baki kalacak ve tiranlar her ne kadar zulüm ve terörizm araçlarına sahip olsalar da zail olacaklar. “O gün müminler de Allah’ın yardımıyla sevineceklerdir. Allah dilediğine yardım eder. O mutlak güç sahibidir, çok esirgeyicidir. Bu Allah’ın vaadidir. Allah vaadinden caymaz ama insanların çoğu bilmezler.” (Rum: 4-6)

İhvan-ı Müslimin Genel Mürşidi Muhammed Bedii`nin 27 Ocak 2011 tarihinde kaleme aldığı haftalık risalesi, Gülşen Topçu tarafından israhaber için tercüme edildi.

PROVAKASYON

yurekdevleti — Tue, 02 Nov 2010 16:58:23 +0000

Son günlerde bir ‘provokasyon’ tartışmasıdır gidiyor. Herkes bir birini provokatörlükle suçluyor.

Derin devletin, Fener Rum Patrikhanesi’nin Ekümeniklik iddialarına karşı, Fener’in hemen üstünde Fatih Çarşamba’da Mahmud Efendi’ye bağlı onbinlerce cübbeli ve sarıklıya yıllardır göz yummasını; tam da bu mahalleye Fatih İmam Hatip Lisesini inşa etmiş olmasını ‘unutan’ Yeni Şafak gazetesinin Cübbeli Ahmet Hoca’yı provokatörlükle suçlaması ise bardağı taşıran son damla oldu.

Bu suçlamadan sonra ‘Allah’ını seven herkes’ bir şeyler söylemeye başladı. İş bu noktaya geldikten sonra bizim de bir kaç kelam etmemiz vacip oldu!

Birincisi bu ’PROVOKASYON’ meselesi hiç de yabana atılacak bir şey değil.

Sultan Abdülhamid’i tahttan indiren 31 Mart Vakası da, 1 Nisan 1923 günü Kurtuluş Savaşı’nı gerçekleştiren ve esas kurucu irade olan 1.Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin feshini hazırlayan Trabzon Milletvekili Ali Şükrü Bey’in 27 Mart 1923 tarihinde Mustafa Kemal’in Muhafız Alayı komutanı Giresunlu Topal Osman tarafından öldürülmesi de, Şubat 1925’te dağlarda bir metre kar varken Şeyh Said Efendi’nin Diyarbakır Piran’da misafir olduğu düğün evinin jandarmalar tarafından basılması da, 1930 Menemen olayları da, özellikle Rum vatandaşlarımızın tasfiyesini hedefleyen 6-7 Eylül 1955 olaylarının başlamasına neden Atatürk’ün Selanik’teki evinin, sonradan MİT adına çalıştığı tespit edilen biri tarafından bombalanması da; Turgut Özal’ın hayatı pahasına çözmeye çalıştığı Kürt sorununun en kritik sürecinde ve PKK’nin ateşkes ilan ettiği bir dönemde Bingöl’de silahsız 33 askerin öldürülmesi de PROVOKASYONDU.

İttihatçıların ve Kemalistlerin en uzman oldukları konudur provokasyon.

28 Şubat 1997 sürecinde yaşananlar da hafızalarda.

O tarihlerde Şevki Yılmaz’ın toplantılarında yüzlerce kez ’Tekbir! Allahu Ekber! diye slogan atanlar bugün iktidara geldikten sonra önlerine gelene provokatör diyorlar.

Bir zamanlar Süleyman Demirel’de onlar için ’provokatör’ diyordu.

12 Eylül 1980 darbesinden birkaç gün önce yapılan meşhur Konya Mitingi de hala tartışılıyor.

Siyasi tarihimizdeki provokasyonları sıralamaya kalksak kaç cilt kitap olur bilinmez!

Ancak bir de madalyonun öbür yüzü var.

Bu ülkede insanlar ne zaman hak hukuk mücadelesi yürütse veya yüksek sesle haklarını istemeye başlasa birileri ’Provokasyon yapma, şimdi zamanı değil’ diye kraldan fazla kralcılık yapıyor.

Bu zaman hangi zamandır, zamanı kim belirliyor, zamanın muvvakidi kimlerdir?

Bilinmez!

Büyüklerimiz ’Bir koyundan bir post çıkar’ derlerken maalesef yanılmışlar!

Bizim politika işportacılığını çok iyi bilen ’İslamcılarımız’ bir koyundan kaç post çıkardılar mezardan kalkıp görsünler.

En az beş dönemdir, seçimleri ‘Başörtüsüne özgürlük’ naralarıyla kazanıyorlar.

Ancak ne hikmetse bu özgürlük bir türlü gelmiyor, gelemiyor.

Milli Nizam, Milli Selamet ve Refah Partisinden bu yana baş örtülü bacılarımız ev ev dolaşarak oy topluyorlar, mücadele ediyorlar, seçimlerden sonra bir sonraki sefere kadar ‘evlerinde unutuluyorlar’.

Kerametleri kendinden menkul ve ’bizim mahallede’ hiç dolaşmamış modern/laik hanımlar ise milletvekili ve bakan oluyorlar.

İlk gençlik yıllarından beri kendisini, kardeşlerini ve eşini yakinen tanıdığımız Ak Parti kurucularından Fatma Bostan Ünsal

’Yeter artık! Ne zaman girebileceğiz’ diye haklı olarak feryat ettiğinde azarlanıyor.

İlk öğretimdeki çocuklarının başörtülü olarak okumaları için yıllardır mücadele eden aileler sanki bu işe yeni kalkışmışlar, yeni ortaya çıkmışlar gibi provokatör olarak teşhir ediliyor.

Çocuklarımıza din eğitimi vermek istiyoruz diyen dindar ailelere,

Cem Evleri açılsın diyen Alevilere,

Ana dille eğitim haklarını talep eden Kürtlere hep aynı şey söyleniyor.

PROVOKASYONLARA ALET OLMAYIN!

BEKLEYİN, ZAMANI DEĞİL!

Peki!

Bu zaman ne zaman?

Belki de ahir zamandır!

İktidarda sekiz yılınız bitti dokuzuncu yılınıza girdiniz.

Sovyetler Birliği dağıldı, Komünizm tasfiye oldu.

Çin değişti, iki Almanya birleşti, İran şahı ve Saddam gitti,

Bizim STATÜKO hala yerinde duruyor.

Demokrat Parti’den bu yana ’Acüze-i Şemta’ halkın ağzına bir parmak bal çalarak ve tam ’gitti, gidecek öldü, ölecek’ denilirken pörsüyen yüzünü makyajlayarak yeniden diriliyor.

Zamanı, zemini kendi belirliyor.

Tıpkı Komünizm bittikten sonra Komünist Partisi’ne izin verildiği gibi;

Milyonlarca Müslüman kadının hayatı yandıktan, Alevilerin bir kısmı lümpenleşip, önemli bir kısmı ateist olduktan,

Halen en az yarısı Kürtçe bilmeyen Kürtlerin geri kalanları da asimile olduktan ve Kürt dili tamamen ortadan kalktıktan sonra verilecek başörtüsü serbestiyetinin, açılacak Cem Evlerinin ve Kürtçe ana dille eğitim yapacak okulların kime ne yararı olacak?

Ey zaman ‘ayarlayanlar’:

Birilerinin Cumhurbaşkanı, o da yetmezse Başkan; bir sürü kifayetsiz muhterisin ise Başbakan olmalarına kadar ’bekleyeceğimizi’ düşünüyorsanız, yanılıyorsunuz.

Kimsenin aleti, oyuncağı olmayacağız!

PROVOKASYONLARA gelmeyeceğiz!

Çok, çok, çok… dikkatli olacağız!

Lakin,

‘Hak verilmez alınır’

Sözünü unutmayacağız ve BEKLEMEYECEĞİZ!

Altan TAN - www.ozgundurus.com

02.11.2010

Olmadı Bay Üskül!

yurekdevleti — Sun, 24 Oct 2010 08:46:22 +0000

-Bu iş AK Parti’nin başına iş açıyor, onun için AK Parti, üniversite dışındaki başörtüsü sorunlarını şimdi gündeme getirmemeli gibi bir yaklaşımı -kabul etmesem de- anlarım.

-Hele şu üniversite önündeki yasak kalksın, ondan sonrası için Allah kerim gibi bir yaklaşımı anlarım.

-Böyle zamanlarda provokasyon olur, elde edilebilecekler de edilemez hale gelir aman dikkat hassasiyetini de anlarım.

Ama;

-Üniversitede okuyan genç kızların dışındakiler için başörtüsü sorunu yok yaklaşımını kabul etmem.

-AK Parti’nin politikaları ile uyuşmayan ya da CHP’nin kabul etmeyeceği hiçbir hak talebinde bulunulmamalı yaklaşımını kabul etmem.

-Hakim azınlığın standartlarının zorlandığı her defasında “provokasyon” kaygısına düşülmesini kabul etmem.

-Şu tarz ve şu kişilerin taktığı başörtüsü, bu konuda direnç gösterenlere daha sevimli gelir, sevimli görünmeyenlerden kaçınmamız lazım gibi “aşağılık duygusu” içeren yaklaşımları kabul etmem.

-Birtakım temel insan haklarının, birilerinin izni ve ianesiyle gerçekleştiği inancını pekiştiren yaklaşımları sağlıklı bulmam.

Çünkü bu tarz bir yaklaşım, öncelikle üniversite öğrencileri dışındaki tüm kadınların bir daha özgürlük talebinde bulunmaması istikametinde bir kamuoyu baskısı oluşturulmasına yol açıyor.

Aynı şekilde, bu tarz bir yaklaşım, şu an bir şekilde kamuda çalışan kadınları suçlu duruma düşürüyor.

Aynı şekilde, bu tarz bir yaklaşım yasağın üniversite dışında yazılı hale gelmesine yol açabilme riski taşıyor.

Ve bu yaklaşım, İslam’ın bu alandaki ölçüsünün sınırlanmasını kabul niteliğine dönüşüyor.

Ben, “provokasyon” söylemine sıkı sıkı sarılanlara sormak isterim:

-Şayet başörtüsü İslam’ın öngördüğü bir vecibe ise bunun üniversite çağı ile sınırlı olmasını öngören bir İslami ölçü de var mı?

-Evet, yasak var, ona karşı mücadele de var, peki bu özgürlük mücadelesini, bu hakkı kullanması gereken tüm kadınlar için sürdürmek mi sağlıklıdır yoksa birilerine kabul ettirmek imkansız gerekçesiyle, sınırlı bir özgürlüğe razı olmak mı?

Şu sorular üzerinde de düşünülmesini isterim:

-Eşi başörtülü birisini cumhurbaşkanı adayı olarak göstermek provokasyon muydu değil miydi?

-Ve eşi başörtülü birisini başbakan yapmak?

-Geçmişte, başörtülü birisini milletvekili seçtirmek provokasyon muydu?

-Cumhurbaşkanının, “tam da bu zamanda” tek resepsiyon düzenlemesi ya da devlet başkanlarını karşılama protokolüne başörtülü eşini alması provokasyon muydu değil miydi?

CHP, tek resepsiyona niye katılmıyor?

“Bu davranış, kamuda başörtüsünün yolunu açar” diye değil mi?

Yani ortada “başörtülü ilköğretim öğrencisi” olmayınca, gerilim önlenmiş olmuyor.

-Türkiye, Başbakan’a “Eşinin başını aç, başörtüsü sorunu çözülsün” çağrılarının yapıldığı bir ülke. Böyle bir ülkede, kimi hangi “provokasyon” iddiası ile doyurabilirsiniz ki?

……

-AK Partililer’in sıra sıra dizilip, “Tam da bu zamanda-manidar” söylemiyle provokasyon iddialarına soyunmalarını çok yanlış buluyorum.

-Hele Zafer Üskül’ün hem de TBMM İnsan Hakları Komisyonu Başkanı sıfatıyla, ilköğretime başörtülü giden çocuklarla ilgili olarak, “O çocukları devlet alır” efelenmesini skandal olarak niteliyorum. Ayıptır bu. Kim kimin çocuğunu alıyor? Siz devlet misiniz Bay Üskül? Yoksa milletin meclisinde, devlet adına yapılacak insan hakları ihlallerini önlemeye yönelik kurumun başkanı mısınız?

Ne diyor Bay Üskül?

“-Aileler mevzuata karşı koymakta direnirse suç işliyorlar demektir. Valilerin görevlerini yapmaları gerekir. Bu iş daha ileriye giderse, aile çocuğu baskı altına alırsa o zaman çocuk aileden alınır. Tüm bu yetkiler devletin elindedir.

Sonra ilave ediyor:

“-İdare önce veliyi ikna etmeye çalışır. İkna olmazlarsa cevaz var. Öğrenim özgürlüğü engelleniyorsa çocuk alınarak öğrenim görmesi sağlanır.”

Üskül’e göre, ortada öğrenimin engellenmesi var ve bunu baskı ile ebeveyn yapıyor.

Oysa durum bu değil ki. Ebeveyn, çocuğunu okutmak istiyor ama başörtülü olarak okutmak istiyor. Siz, insan hakları kurumu olarak hem çocuğun okuyabilmesini hem de inanç değerlerine saygı göstererek okuyabilmesini temin etmek zorundasınız.

Ama siz tam da burada jakoben devlet ağzıyla (CHP ağzıyla mı demeliydim) konuşmaya başlıyorsunuz. “Okuyacaksan başını aç” mantığıdır asıl, öğrenim özgürlüğü önündeki barikat. Ve siz orada, özgürlükleri engelleyen devlet yaklaşımına el koymalısınız.

“Mevzuata karşı koymak…” Ya mevzuat insan haklarına aykırı ise… “Ailenin çocuğu baskı altına alması” teması hoyratça kullanılıyor. Ya çocuk, “Bu benim talebim, devlet bana baskı yapmasın” diyorsa…

Ama bizde, “Çocuk önce devletin, sonra ana-babasınındır” diye devletçi eğitim felsefesinin iliklerine işlemiş bir anlayış var. Ve şimdi Türkiye, o devletçi anlayışı sorguladığı için sorun çıkıyor. Bay Üskül, Hürriyet’e çok yanlış manşet oldu, çoook!

Ahmet TAŞGETİREN 24.10.2010